بازخوانی مطلبی از وبلاگ دکتر احمدی نژاد با عنوان آزادی به مناسبت روز دانشجو

دکتر احمدی نژاد پس از حضور در دانشگاه امیرکبیر به مناسبت روز دانشجو در آذر 85 در وبلاگ خود درباره این مراسم و به آتش کشیده شدن عکسش چنین نوشت:

در نشست دانشگاه امیرکبیر، وقتی جمعی کوچک در میان اکثریتی مطلق در حضور رییس جمهور ، با آزادی کامل ، به رییس جمهور منتخب مردم توهین کردند و نمی ترسیدند ، احساس مسرت بخشی به من دست داد. ناخودآگاه به یاد شرایط دوران دانشجویی خود و 16 آذرهای پیش از انقلاب افتادم که چگونه در سالهای سیاه 54 تا 56 ، امکان تنفس سیاسی و نقد حکومت سکولار مورد حمایت غرب در این کشور نبودهزینه اهانت به مقامات حکومت ، مرگ یا زندان و  شکنجه بود و اینک شرایط بگونه ای است که اقلیتی محدود ، نظم جلسه اکثریت را با اهانت و حتی آتش زدن ، برهم می زند اما اکثریت یعنی دانشجویان واساتید انقلابی، با تسامح و کرامت، تحمل می کنند و دست به مقابله به مثل نمی زنند.

به عنوان دانشجوی سال 54 که تجربه مکرر جنگ و گریز با پلیس خشن شاه را از سر گذرانده و به یاد داشتم که هزینه یک انتقاد کوچک به حاکمیت ، چه سنگین بوده است ، دیروز  وقتی شاهد چنین جلوه ای از آزادی بودم نه تنها بعنوان محمود احمدی نژاد، کمترین کدورت یا ناراحتی ای در قلب خویش نسبت به کسی احساس نکردم بلکه به عنوان خادم ملت و رئیس جمهور و مسئول مدیریت سیاسی کشور، به این انقلاب عظیم آزادیبخش، باهمه وجود بالیدم و خدا را شکر کردم.

این افتخار ما را بس که همه جا دولتها علیه مخالفانشان، اعمال دیکتاتوری می کنند و در این کشور، یک جمع چند نفره با خیال راحت، علیه دولت برخاسته از آرای قاطع ملت و علیه اکثریت، توامان اعمال دیکتاتوری می کنند وتلاش می کنند به جای سخن گفتن و شنیدن در فضایی آرام و منطقی که  در شان دانشگاه و دانشگاهیان است، جلسه را متشنج کنند و در عین حال  هیچ واهمه و نگرانی ای ندارند.

این آزادی، دستاورد خون برادران و خواهران شهید ماست. آبرو و همه هستی ما  فدای این آزادی باد.

/ 2 نظر / 12 بازدید
مهر ماندگار

فدایت شوم دکتر جان . عجب روح بزرگی داری ای عشق من..

زنده باد بهار 8443

دکتر احمدی نژاد عزیزم تنها در دولت پاک تو و در ارتباط با تو بود که این اتفاق می توانست بیفتد اگر قرار باشد یک صدم این برخوردها در ارتباط با دشمنانت و در حضور آنها بیفتد خود بهتر می دانی که حاصل کار چه خواهد بود دشمنانت نه تنها تاب دیدن و شنیدن چنین واکنش هایی را ندارند بلکه برای گریز از آن، مخاطبانی گزینشی در نظر گرفته تا مبادا ذره ای به ساحتشان نازک تر از گل روا داشته شود این جماعت حساس با تو فرسنگ ها که نه دنیایی فاصله دارند دکتر عزیزم دلتنگ آن مهربانی هایت هستم که حتی مخالفانت هم از آن بهره مند می گشتند / عشق منی بزرگمرد، به امید همراهی تو در دولت یار/ زنده باد بهار، زنده باد بهار و باز هم زنده باد بهار