با مردم، برای مردم، تا پیروزی

وَلَقَدْ کَتَبْنَا فِی الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُهَا عِبَادِیَ الصَّالِحُونَ
 
دکتر احمدی نژاد در جمع فرهنگیان : چرا خدا ظلم را نمی بخشد؟
ساعت ٧:٠٢ ‎ب.ظ روز سه‌شنبه ٢۳ آبان ۱۳٩۱ : توسط : توحید

بسم الله الرحمن الرحیم

اللهم عجل لولیک الفرج و العافیه و النصر و اجعلنا من خیر انصاره و اعوانه و المستشهدین بین یدیه

... مهم ترین برجستگی و مطالبه انسان، مطالبه ی فطری انسان، عبارتست از احساس کرامت. انسانی که احساس کرامت نکند، له شده است. امکان شکوفایی در او وجود ندارد. مثل دانه ای است که در خاک خفه شده است.  احساس کرامت باید بکنند. کجا باید لذت کریم بودن و با کرامت بودن را انسان ها هم دریافت کنند و راه کرامت را آموزش ببینند؟ در آموزش پرورش. هر یه نفری که میاد از همون ابتدایی باید بزرگ شمرده بشود. هدیه ی الهی است، امانت الهی است. یک انسان است و می تواند خلیفه الله بشود. همه ی اسماء الهی در فطرت او به ودیعت گذاشته شده است. و او می تواند جلوه همه اسماء خدا بشود. راهش احساس کرامته. فرزندان ملت باید احساس بزرگی کنند. احساس عظمت کنند. احساس کرامت کنند. بنابراین در کتب درسی ما، در روش های آموزشی ما، در کارهای تربیتی ما، کوچکترین کلمه و حرف و رفتاری که کرامت این هدایای الهی را مخدوش بکند باید حذف شود. ادبیات ما، نگاه ما، کلام ما، نوشته ی ما، ارزیابی های ما، امتحان ما، ثبت نام ما، باید به گونه ای باشد که همه در این نظام احساس کرامت کنند. انسان تحقیر شده، انسان مرده است. و این هنر شماست. انسانی که احساس کرامت کند به پستی ها تن نخواهد داد. همه ی مشکلات، همه ی انحرافات، همه ی درجا زدن ها، همه ی سقوط ها از ناحیه ی انسان های تحقیر شده است. باید طعم شیرین کرامت انسان بودن را بچشد و این شدنی است. اصلا خمیر مایه ی معلمی کرامت و عزت نفس است...عنصر دیگری که در نظام تعلیم و تربیت باید در روح و جان فرزندان این ملت نهادینه شود عبارتست از عدالت. اصلا محیط آموزش و پرورش باید محیط سرشار از عدالت باشه. عدالت شرط محیطی لازم برای شکوفایی انسان است. چرا عدالت انقدر مهمه؟ چرا همه پیامبران آمده اند برای برپایی عدالت برای برپایی قسط؟ لیقوم الناس بالقسط ، چرا؟ چرا عدالت انقدر مهمه؟ یه چیزی خدا می خواد به بشریت تحمیل کند؟ خیر. عدالت بستر شکوفایی انسانه. این گل را شما نگاه کنید، گل زیبا به ثمر نشسته. اون شاخه ی اصلی، اون دانه ی اصلی همه ی استعدادهای خودشو بیرون ریخته، شده این گل. در چه شرایطی این استعدادها بیرون ریخته خواهد شد؟ زمانی که اون دانه در یک شرایط محیطی متعادل پرورش پیدا کند. آب مناسب، نور مناسب، خاک مناسب، دمای مناسب. این میشه شرایط عادلانه محیطی برای یک دانه. هر کدوم از اینا به هم بخوره معیوب میشه. یه درخت سیب، هر کدوم از این شرایط براش به هم بخوره سیبش معیوبه، یا میوه نخواهد داد، یا میوه ی معیوب خواهد داد. یعنی استعداد ذاتی خودش رو بروز نخواهد داد. عدالت اجتماعی، عدالت در روابط انسان ها، عدالت آموزشی، عدالت در رفتارها، این در واقع بستر و محیط مناسبه برای شکوفایی انسان ها. چرا ظلم انقدر بده؟ چرا خدا اینقدر ظلم رو تحقیر میکنه و سرکوب میکنه باهاش مخالفت می کنه؟ چرا ظلم رو نمی بخشه خدا؟ برای اینکه ظلم حقیقت انسان ها را له می کند. فرصت شکوفایی و خدایی شدن رو از انسان ها میگیره. و در نقطه مقابل عدالت است. باید بچه های ما در طول ده دوازده سال تمرین عدالت کنند. مطالبه عدالت، عشق به عدالت، باید در کام و جان فرزندان این ملت نهادینه بشود. و باید محیط اونقدر عادلانه باشد که یک کودک، یک دانش آموز فرصت پیدا کنه همه ی استعدادهای زیبای خودش رو بیرون بریزه. اینا باید فراهم بشه... بذارید باز راجع به اهمیت عدالت باز یه جمله بگم. کلام پیامبر عزیز ماست، ببینید مقایسه کفر با ظلم. الملک یبقی مع الکفر و لا یبقی مع الظلم. میگه یک حکومت با کفر باقی میمونه، کفر خیلی چیز بدیست، اما با ظلم باقی نمیمونه. این سنت خداست. قانون خداست. ظلم همه موجودیت انسان ها رو از بین میبره. اصلا نمیذاره اون نهال وجود انسان ها جوانه بزند... سرفصل آموزش و تربیت ما باید تعلیم و تربیت عدالت باشد. در کتب درسی، نوع نگاه معلم، لبخند معلم، پراکنش عشق معلم...عنصر دیگری که برای شکوفایی انسان و کمال انسان لازم است عبارتست از آزادی. آزادی. از شعارهای اصلی انقلاب ما آزادی بود. استقلال، آزادی، جمهوری اسلامی. همعرض هم. هر جا، این ویژگی انسانه، هر جا احساس کند امری بر او تحمیل شده است در یک فرصت مناسب و در یک زمان مناسب او رو جبران خواهد کرد. عکس العمل رو نشون خواهد داد. باید بچه های ما تمرین آزادی کنند. در آزادی است که انسان ها انتخاب می کنند و انتخابی کمال دهنده. ارزش های الهی زمانی ارزش الهی اند و اثر سازنده در روح و جان انسان ها دارند که آزادانه انتخاب بشن. و الا با اکراه باشه حتما اثرش تخریبی است. به خصوص در تعلیم و نهادینه کردن ارزش های الهی باید اونقدر این ارزش ها زیبا ، با منطق، با برنامه ی تربیتی عمیق، روانشناسانه، عرضه بشود که فرزندان ملت ما آزادانه ارزش های الهی که منطبق بر فطرت اونهاست انتخاب کنند. هر ارزش الهی که تحمیل بشود در یه نقطه ای عکس العمل منفیش بروز خواهد کرد. اثر تخریبیش بیش از اثر سازنده ش است. در کشورم همین طوره. اصل دین هم همین طوره. لا اکراه فی الدین. آیه ی قرآنه. کسی نمیتونه چپ و راستش کنه. توجیهات الکی بیارن نخیر آقا اینجوریش کن اونجوریش کن. مثل بعضی از اصول قانون اساسی نیست که تفسیرش ضد خودشه! آیه ی قرآنه. اصلا همه ی عظمت اسلام و توحید در انتخاب آزاد ملت هاست. و الا اگه بنا بود که با اکراه باشه خب امیرالمومنین قدرتش از همه بالاتر بود یگانه هستی است. اصلا بالاتر خود خدا این کارو میکرد دیگه. راحت می کرد همه بشریت رو. ده هزار سال رنج بشریت، پیامبر پشت پیامبر، یا کشتند، یا تکذیب کردند، یا له کردند، یا منزوی کردن، یا به آسمان رفتن از ترس کشتار بنی بشر. خدا می تونست از همون اول پیچو یه جوری تنظیم بکنه، تمام. همه ی عظمت جمهوری اسلامی به این بود که ملت ایران آزادانه ، نه تحت رودروایسی حزب ، گروه، تبلیغات، نه زیر سایه فشار سر نیزه و تفنگ، آزاد آزاد اومد رأی داد. پاشم وایساد. بهترین فرزندان خودشو داد. فرزندان این سرزمین باید تمرین کنند آزاداندیشی را، انتخاب درست را، انتخاب آزادانه را، انتخاب آگاهانه را، ایستادن پای تصمیم و انتخاب را. باید تعلیم ببینند. به خصوص در ارزش های الهی. این جاها باید معیارهای کیفی برای اندازه گیری لحاظ شود. البته باید ما همه جا نمازخانه داشته باشیم فضاهای ورزشی، فضاهای هنری کتابخانه، اینا رو باید داشته باشیم. بگیم آقا ما روزی پنجاه هزار نماز جماعت برقرار می کنیم، بسیار عالی، این چیز خوبیست اما منظور ما این نیست. باید ببینیم این نمازی که برپا می شود آیا "ان الصلوه تنهی عن الفحشاء و المنکر" هست یا نیست. یعنی این بچه ها دارن به لحاظ معنوی و کیفی میرن بالا یا نه نمازم می خونن اما همون طوری هستن. راستگویی، صداقت، پاکی، این باید عظمتش دریافت بشه توسط یک انسان. ترجیحش باید انتخاب بشه توسط یک انسان. چرا امام زمان غایبه؟ این سرود بسیار زیبایی خوندن. حالا صرف نظر از اینکه ما غایبیم یا امام زمان. امام که نمی تونه غایب باشه، امام هست، همه جای عالم امام هست، هیچ جا خالی از امام نیست. پس ما غایبیم از صحنه. چرا اینطور شده؟ خب خدا میتونست با یه اشاره حاکم کنه امام رو بر هستی. امام هست، ما نیستیم. باید انتخاب کنیم. زمانی که جامعه بشری برسه به اون نقطه ای که انسان کامل رو انتخاب بکند، اون موقع همه چیز عوض می شود. انتخاب بکنه....

تیر نود و یک