با مردم، برای مردم، تا پیروزی

وَلَقَدْ کَتَبْنَا فِی الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُهَا عِبَادِیَ الصَّالِحُونَ
 
سیاوش هنوز هم زنده است...پریسا شیبانی درباره دکتر احمدی نژاد
ساعت ۱۱:٢٤ ‎ب.ظ روز چهارشنبه ۳ آبان ۱۳٩۱ : توسط : توحید

بسم الله الرحمن الرحیم

صحبت های پریسا شیبانی به نمایندگی از ایرانیان مقیم کویت درباره دکتر احمدی نژاد

"اما اینک تو باید بگویی ای سرزمین عاشقان از آن فرزند خاکی ات، از آنکه نشناخته آمد، مختاروار قدم نهاد، و چه زود شناخته شد. چرا که بیرق عدالت را کاوه وار ، پاکی سیاوش را مظلوم وار، صلابت رستم را بی ادعا، تنهایی های علی را غریبانه و سخنان امیرکبیر را آتشین وار به زبان می آورد. او آمد و واژه خشکیده اعتماد با آمدنش به گُل نشست. هفت سال، آری هفت سال کشتی به گل نشسته تو را ای سرزمین آریایی ام از طوفان آتش و خون به ساحل نجات رساند تا فرزندانت بدانند سیاوش هنوز هم زنده است و آزمون گذشتن از آتش کینه ها و هوس ها یادآور پاکدامنی او در این بحبوحه ی تهمت ها و فسادهاست. اما او خسته است ، آری او خسته است و عزم رفتن کرده. زیرا بارها در این سالها قلب آسمانی اش با تندباد زخم زبان ها و تهمت ها به شکستن نشسته. من ، این هموطن دور مانده از وطن او خوب می دانم رنج و خستگی از قضاوت های ناآگاهانه ی دشمنان دوست نما بارها وجودش را لرزانده اما حتی لحظه ای تردید از ادامه ی این راه به خاطر پر رنجش خطور نکرد. با او که اکنون افتخار میزبانی اش را دارم سخنها دارم. این منم، میراث دار اشک های به خون نشسته ی لیلی ، این منم وارث بی قراری های شیرین، شجره نامه ی عمر مرا با خون نگاشته اند. مظلومیت و غریبی چشمان من نشان از بی کسی زینب دارد پهلوی شکسته فاطمه نشان وجود ترک خورده ی من از نقش زن بودن است. پس با ما از رفتن ها نگو. می دانم غروب آشناست و دلت هوای کربلا دارد. سالهاست که کربلایی ام. با ما بمان. این سرزمین هنوز هم تشنه ی روح بلندپرواز توست. تو از درد این مردم زاده شده ای.  تو از درد این مردم زاده شده ای.  پس رهایشان نکن.  و این بار مسیح وار با کالبدی از نور و امید دوباره طلوع کن که ایران امروز ، که ایران امروز نتیجه ی تمام خودباوری های دیروز توست."

با تشکر از شبکه ایران : http://www.inn.ir/NSite/FullStory/News/?Serv=1&Id=116191&Rate=0

مهر نود و یک - دیدار با ایرانیان مقیم کویت